ฉากเปลี่ยนจากโรงพยาบาลวุ่นวายมาสู่ห้องนอนที่เงียบสงบแต่เต็มไปด้วยความกดดัน พระเอกในชุดสูทสีเทาดูดีแต่แววตากลับเต็มไปด้วยความกังวลขณะจับมือนางเอกที่เพิ่งฟื้น การมีหมอและเลขาหญิงยืนสังเกตการณ์อยู่ปลายเตียงทำให้บรรยากาศดูไม่เป็นส่วนตัวและน่าอึดอัด เหมือนทุกคนกำลังจับตามองความลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในห้องนี้
ชอบการแสดงของนางเอกตอนลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย สีหน้าของเธอแสดงความสับสนและความหวาดกลัวออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ โดยเฉพาะจังหวะที่เธอเอามือลูบท้องตัวเองแล้วมองพระเอกด้วยสายตาถามไถ่ มันสื่ออารมณ์ได้ดีมากโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ ทำให้คนดูอย่างเราอินไปกับความสงสัยของเธอว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ตัวละครสมทบอย่างหมอหญิงและเลขาหญิงในชุดดำดูมีบทบาทสำคัญมากกว่าแค่คนประกอบฉาก รอยยิ้มของหมอที่ดูแปลกๆ ตอนรายงานอาการ และการยืนกอดอกของเลขาที่ดูเคร่งขรึม ทำให้รู้สึกว่ามีแผนการบางอย่างกำลังดำเนินอยู่ ฉากที่พระเอกหันไปคุยกับพวกเขาแล้วกลับมามองนางเอกด้วยสายตาซับซ้อน ยิ่งทำให้เรื่อง คนโปรดในใจ น่าติดตามขึ้นไปอีก
การออกแบบฉากในห้องนอนดูหรูหราแต่เย็นชา โทนสีขาวและเทาของเครื่องนอนตัดกับชุดสูทของพระเอกได้อย่างลงตัว แสงไฟที่ส่องลงมาบนเตียงทำให้โฟกัสไปที่ความสัมพันธ์ของสองคนหลักได้ดีมาก ฉากจบที่พระเอกเดินออกไปทิ้งให้นางเอกอยู่คนเดียวในห้องกว้าง ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกโดดเดี่ยวและความไม่แน่นอนของเรื่องราวที่เกิดขึ้น เป็นตอนจบที่ทิ้งปมไว้ให้คิดต่อได้ดีมาก
เปิดเรื่องมาด้วยฉากที่พระเอกอุ้มนางเอกที่หมดสติวิ่งเข้าโรงพยาบาลอย่างใจเย็นแต่แฝงความกังวล แสงไฟสีขาวโพลนของโรงพยาบาลยิ่งขับเน้นความตึงเครียดของสถานการณ์ การตัดสลับระหว่างภาพชายชราบนเตียงกับคู่พระนางทำให้คนดูอย่างเราต้องลุ้นว่าทั้งสองคนมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร เป็นพล็อตเปิดเรื่องที่ดึงดูดความสนใจได้ดีมากสำหรับซีรีส์ คนโปรดในใจ ที่เต็มไปด้วยปมดราม่าซ่อนอยู่