ตัวละครที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สีฟ้าเพียงแค่ยกนิ้วก็สั่งให้ลูกน้องจัดการพระเอกได้ทันที แสดงให้เห็นถึงบารมีที่น่าเกรงขามโดยไม่ต้องออกแรง ฉากต่อสู้ระหว่างชุดดำกับชุดแดงในภรรยานักฆ่า ตื่นเต้นมาก การจัดแสงและมุมกล้องทำให้เห็นรายละเอียดการต่อสู้ได้ชัดเจน คนดูรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในห้องนั้นจริงๆ
ฉากที่นางเอกถือใบเสร็จแล้วร้องไห้ขณะคุยโทรศัพท์ เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องที่ทำให้คนดูเข้าใจปมด้อยของเธอ การแสดงสีหน้าจากโกรธเป็นเสียใจทำได้ดีมาก ในภรรยานักฆ่า ฉากนี้ทำให้รู้ว่าเงินไม่สามารถซื้อทุกอย่างได้ โดยเฉพาะความรักและความไว้วางใจที่สูญเสียไปแล้ว
กลุ่มชายชุดดำที่ใส่หน้ากากและถือดาบยืนเฝ้าประตู สร้างบรรยากาศลึกลับน่าค้นหาได้ดีมาก การออกแบบเครื่องแต่งกายในภรรยานักฆ่า มีความเป็นเอกลักษณ์สูง ทำให้ตัวละครเหล่านี้ดูน่าเกรงขามแม้จะไม่พูดสักคำ ฉากที่พระเอกเดินผ่านพวกเขาไปอย่างมั่นใจ แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญที่ไม่ธรรมดา
ฉากสุดท้ายที่พระเอกถูกจับกดพื้นในขณะที่คนรักนอนอยู่บนเตียง โดยไม่มีเสียงดนตรีประกอบ ทำให้ความรู้สึกเจ็บปวดและความหมดหวังสื่อสารออกมาได้ชัดเจนมาก ในภรรยานักฆ่า ฉากนี้แสดงให้เห็นว่าบางครั้งความเงียบก็ทรงพลังกว่าคำพูดใดๆ ทั้งสิ้น การแสดงทางสีหน้าของนักแสดงนำทำให้คนดูรู้สึกเจ็บปวดไปด้วย
ฉากที่พระเอกเปิดผ้าคลุมเตียงแล้วเห็นหน้าคนรักที่นอนนิ่งอยู่ ทำเอาใจสลายจริงๆ น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว การแสดงของนักแสดงนำในภรรยานักฆ่า สมจริงมากจนรู้สึกเหมือนเราอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย บรรยากาศในห้องโถงที่หรูหราแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด ทำให้คนดูต้องกลั้นหายใจตามทุกจังหวะ