พล็อตเรื่องในภรรยานักฆ่า เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่ผู้หญิงสองคนนั่งกอดกันร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว ตัดสลับกับฉากที่พระเอกนั่งรถเข็นเข้ามาพร้อมเอกสารสำคัญ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบขาดหายใจ การดำเนินเรื่องที่รวดเร็วแต่ไม่รวบรัด ทำให้เราเอาใจช่วยตัวละครทุกตัว แม้แต่ตัวร้ายก็ยังรู้สึกสงสาร
ใครจะคิดว่าจุดเปลี่ยนสำคัญในภรรยานักฆ่า จะอยู่ที่เข็มฉีดยาและเอกสารข้อตกลงการโอน ที่ถูกยื่นให้พระเอกบนรถเข็น ฉากนี้ทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมาก ตั้งแต่การยื่นเอกสาร การเซ็นชื่อ ไปจนถึงปฏิกิริยาของนางเอกที่เปลี่ยนจากดุดันเป็นสับสน การแสดงของนักแสดงทุกคนในฉากนี้สุดยอดมาก ทำให้คนดูต้องย้อนกลับไปดูซ้ำหลายรอบ
การถ่ายทำในภรรยานักฆ่า สวยงามมากทั้งฉากในห้องโถงหรูที่มีหน้าต่างสูงและโคมไฟระย้า ตัดกับฉากความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในบ้านเดียวกัน การใช้แสงและเงาช่วยเสริมอารมณ์ของเรื่องได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่นางเอกยืนถือไม้เบสบอลอยู่กลางห้อง แสงที่ส่องลงมาทำให้เธอดูเหมือนเทพีแห่งความยุติธรรมที่กำลังลงโทษคนชั่ว
สิ่งที่ทำให้ภรรยานักฆ่า น่าติดตามคือตัวละครแต่ละตัวมีเบื้องหลังที่น่าสนใจ โดยเฉพาะนางเอกที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งแต่จริงๆ แล้วอาจมีเหตุผลบางอย่างที่ต้องทำแบบนี้ ฉากที่เธอจับคอผู้หญิงคนหนึ่งในขณะที่อีกคนร้องไห้ขอชีวิต ทำให้เราสงสัยว่าเธอเคยผ่านอะไรมาบ้าง การแสดงที่ละเอียดอ่อนทำให้เราเข้าใจตัวละครมากขึ้นแม้ไม่มีบทพูดเยอะ
ฉากเปิดเรื่องในภรรยานักฆ่า ทำเอาใจสั่นทันทีเมื่อเห็นชุดสีดำสุดเท่ของนางเอกที่พร้อมจัดการทุกคนในห้องโถงหรู การแสดงออกทางสีหน้าและแววตาที่เย็นชาแต่แฝงความเจ็บปวด ทำให้ตัวละครนี้มีมิติมากกว่าแค่คนเก่งธรรมดา ฉากต่อสู้และการข่มขู่ด้วยไม้เบสบอลทำออกมาได้สมจริงและดุดันมาก จนคนดูต้องกลั้นหายใจตามทุกจังหวะ