เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
เฉียวอวี่โหรว ยอมซ่อนความงาม ปลอมตัวเป็นผู้ช่วยขี้เหร่เพื่อหาเงินรักษาแม่ และคอยปกป้องกู้อี้เฉิง ชายที่เธอเคยช่วยชีวิตในวัยเด็ก แต่ในสายตาเขา เธอเป็นเพียง “ตัวกันกระสุน” เพื่อปกป้องผู้หญิงอีกคน ห้าปีแห่งการถูกหลอกใช้และทำร้าย ทำให้เธอตัดสินใจถอดหน้ากาก กลับสู่วงการด้วยตัวตนที่แท้จริง เมื่อความลับในอดีตกำลังจะถูกเปิดเผย ระหว่างศักดิ์ศรีที่เธอทวงคืน กับความรู้สึกที่ยังค้างคา ใครกันแน่ที่จะต้องเสียใจในตอนจบ
กระเป๋าผ้าเขียนว่า 'NEVER END THE SUMMER' แต่ความรักเริ่มจบตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
เธอเดินจากไปพร้อมกระเป๋าผ้าที่เขียนประโยคสุดโรแมนติก แต่ความจริงคือความสัมพันธ์นี้จบก่อนจะเริ่มเลย 😔 เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ ไม่ใช่ตัวประกอบที่รอให้ใครมาช่วยชีวิต — คราวนี้เธอเลือกเดินคนเดียว
เขาจับมือเธอแบบนั้น... แต่หัวใจอยู่กับอีกคน
มือของเขาจับมือเธอแน่น แต่สายตาหันไปหาผู้หญิงในชุดเทาทันที 🤝 เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ — ฉากนี้แสดงให้เห็นว่าบางครั้งการสัมผัสไม่ได้หมายถึงความรัก แต่คือการหลอกลวงที่ทำได้ดีเกินไป
แสงจันทร์คืนนั้นบอกทุกอย่างที่พวกเขาไม่กล้าพูด
หลังจากทุกคนจากไป ภาพจันทร์เต็มดวงและผมยาวที่ถูกวางไว้บนโต๊ะหิน — ความเงียบมันดังกว่าคำว่า ‘เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่’ เสียอีก 🌙 ความรู้สึกที่ถูกซ่อนไว้ในคืนนั้น คือบทสรุปที่สมบูรณ์แบบที่สุด
เมื่อผู้หญิงในชุดเทาแตะแขนเธอ... โลกเปลี่ยนในวินาที
แค่การแตะแขนเบาๆ แต่กลับทำให้เธอหยุดเดิน ความกลัว ความสงสัย และความเจ็บปวดปรากฏในสายตาทันที 💔 เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ — ไม่ใช่เพราะเธอแข็งแรง แต่เพราะเธอเลือกจะไม่แคร์อีกต่อไป
ใบไม้ติดผมคือสัญญาณว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดา
ตอนที่ชายในเสื้อคลุมดำหยิบใบไม้ออกจากผมของเธอ ฉันรู้ทันทีว่าเลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ ไม่ใช่แค่เด็กบ้านนอกที่ถูกมองข้าม 🍃 ความใสซื่อของเธอกับความลึกลับของเขาสร้างความตึงเครียดได้ดีมาก